Dünyada ciddi bir artış gösteren çocuk suçluluğu, ülkemizde de sosyolojik, psikolojik ve hukuki anlamda ciddi bir sorundur. Çocuğun yalnızca kendisinin bir birey olarak suç işlemesinden bahsetmek pek mümkün değildir. Burada çocuğun ailesi ve çevresi önemli ölçüde belirleyici bir rol oynamaktadır. Çopur ve diğerlerine (2015) göre çocuğu suça iten sebepler bireysel ve toplumsal olmak üzere ikiye ayrılmaktadır. Buna göre bireysel olarak çocuğun suç işlemesi oldukça az rastlanılan bir olaydır. Çocuğun suç işlemesi toplumun çocuklara bir yansımasıdır (Çopur, Ulutaşdemir ve Balsak, 2015). Yağbasan (2010) çalışmasında çocuğu suça iten sebepleri aile yapısı, ekonomik sıkıntılar ve işsizlik olarak belirtmektedir. Buna binaen de suç türleri daha çok mali varlığa yönelik suçlardan olan gasp, hırsızlık ve yağmalama olarak belirtilmiştir.
2019 yılında TÜİK tarafından, güvenlik birimine gelen veya getirilen çocuklara yönelik istatistikler açıklanmıştır. Bu verilerden hareketle geliş nedenlerine göre olay sayısı, belirli geliş nedenlerinin yıllara göre dağılımı, cinsiyet dağılımları, suça sürüklenen ve suç mağduru olan çocuklara ait veriler bulunmaktadır. Güvenlik birimine gelen veya getirilen çocukların karıştığı olayların sayılarının verildiği grafikte görüldüğü üzere 2019 ve 2020 yıllarında en fazla, mağdur ve suça sürüklenme olayları meydana gelmiştir. 2019 ve 2020 yılları karşılaştırıldığında bir önceki yıla göre mağdur ve suça sürüklenme sayısında azalma görülürken, bilgisine başvurma, kayıp ve kabahat işleme olaylarında artış gözlemlenmektedir.
2015-2020 yılları arası suç mağduru ve suça sürüklenen çocukların sayıları grafikte verilmiştir. 2015-2020 yılları arasında bulunan veriler göstermektedir ki 2019 yılına kadar gözlemlenen artışın aksine 2020 yılında azalma meydana gelmiştir. Burada suç mağduru olan çocukların 2020 yılında bir önceki yıla göre yüzde 27,5 oranında azalma gösterdiği belirtilebilir. Suça sürüklenen çocuklarda ise 2020 yılında açıklanan verilere bakarak yine bir azalmadan bahsedilebilir. Suça sürüklenen çocukların sayısı 2020 yılında bir önceki yıla göre yüzde 32 oranında azalma göstermiştir.
Güvenlik birimine gelen veya getirilen çocukların karşılaştığı olay sayısı cinsiyet dağılımına göre verildiği şekilde erkek çocuklarının oranının kızlarınkinden yüksek olduğu görülmektedir. Özellikle 2020 yılında kız ve erkek çocukları arasındaki fark majör bir biçimde artmıştır.
Suça sürüklenen çocuklara isnat edilen suç türlerine ait veriler 2019 ve 2020 yıllarını kapsayacak şekilde verilmiştir. Buradan hareketle çocukların en fazla dahil olduğu alanlar yaralama, hırsızlık ve diğer olarak tespit edilmiştir. Bunların içinde 2019 ve 2020’de neredeyse aynı oranda devam eden yaralama ise üzerinde durulması gereken bir suç türü olarak karşımıza çıkmaktadır.
Son olarak suç mağduru çocukların mağduriyet oranları verilmiştir. Suça sürüklenen çocuklara isnat edilen suç türlerine benzer olarak yaralama yaklaşık yüzde 55 oranı ile çocukların mağdur olduğu bir suç türü olarak karşımıza çıkmaktadır. Buradan hareketle çocukların hem suça sürüklendiği hem de mağdur oldukları en yüksek orana sahip suç türü yaralamadır. İkinci sırada gelen mağduriyet nedeni ise cinsel suçlardır. Cinsel suçlara dair veriler çocuk istismarı konusunda daha detaylı ele alınmıştır. Genel olarak 2019 ve 2020 yılları odaklı bakıldığında ise suç türleri arasında bariz bir farklılaşma görülmemektedir.
Kaynakça
Çopur, E., Ulutaşdemir, N. ve Balsak, H. (2015). Çocuk ve suç. Hacettepe University Faculty of Health Sciences Journal.
Yağbasan, Y. (2010). Çocuk suçluluğunun toplumsal nedenleri ve cezai sorumluluğu (Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi). Kırıkkale Üniversitesi.
Bu analizi paylaş