Konulara Göz At
100 Yılın Verisi
Aile ve Sosyal Gruplar
Bilim, Araştırma ve İletişim
Eğitim
Ekonomi ve Finans
Filistin
Göç
Hukuk ve Suç
İş ve Çalışma Yaşamı
Nüfus
Refah ve Eşitsizlik
Sağlık
Şehir
Sivil Toplum ve Yönetim
Yaşam ve Kültür

Ortalama SES Skoru En Düşük İlçeler (2023)

Puan

Kaynak: Sosyoekonomik Seviye, 2023 • Sosyal Veri
Açıklama

2022–2024 dönemi esas alınarak referans yılı 2023 kabul edildiğinde, ortalama sosyoekonomik seviye (SES) skoru en düşük ilçeler arasında ilk sırada 81 puan ile Giresun’un Çamoluk ilçesi yer almaktadır. Aynı puanla Konya’nın Derebucak ilçesi de en alt seviyede bulunmaktadır. Sivas’ın Doğanşar ilçesi 82 puan, Kayseri’nin Felahiye ilçesi ise 83 puanlık skor elde etmiştir. Sinop’un Dikmen ve Kastamonu’nun Pınarbaşı ilçeleri 84 puan ile benzer bir ortalamaya sahiptir. Çankırı’nın Bayramören ilçesi ise 85 puanla bu grubu tamamlamaktadır.

AI Analiz

Yapay zeka ile veri analizi

Otomatik oluşturulmuş grafik yorumu
Genel Bakış:
Grafik, 2023 yılı itibarıyla Türkiye'deki en düşük ortalama Sosyal Ekonomik Statü (SES) skoruna sahip ilçeleri göstermektedir. Veriler, bu ilçelerin SES skorlarının karşılaştırmalı bir analizini sunmaktadır.

Öne Çıkan Bulgular:
• En yüksek ve en düşük değerler: Grafikte en yüksek SES skoru 85 ile Bayramören (Çankırı) ilçesine aittir. En düşük SES skoru ise 81 ile Çamoluk (Giresun) ve Derebucak (Konya) ilçelerine aittir.
• Dikkat çekici farklar: Çamoluk ve Derebucak ilçeleri, 81 puan ile en düşük skora sahipken, Bayramören ilçesi 85 puan ile en yüksek skora sahiptir. Bu durumda, en düşük ve en yüksek değerler arasında 4 puanlık bir fark bulunmaktadır.
• Varsa trendleri (artış/azalış) açıkla: Verilerde çoklu seri bulunmadığı için bir trend analizi yapmak mümkün değildir. Ancak, ilçelerin SES skorları arasında belirgin bir farklılık olduğu gözlemlenmektedir.

Değerlendirme:
Bu veriler, Türkiye'deki bazı ilçelerin sosyal ve ekonomik durumlarının ne kadar farklılık gösterdiğini ortaya koymaktadır. Düşük SES skorları, bu ilçelerdeki yaşam standartlarının, eğitim olanaklarının ve ekonomik fırsatların kısıtlı olabileceğini düşündürmektedir. Bu durum, yerel yönetimlerin ve politika yapıcıların bu bölgelerdeki sosyal ve ekonomik gelişimi desteklemek için daha fazla çaba göstermeleri gerektiğini göstermektedir.