Konulara Göz At
100 Yılın Verisi
Aile ve Sosyal Gruplar
Bilim, Araştırma ve İletişim
Eğitim
Ekonomi ve Finans
Filistin
Göç
Hukuk ve Suç
İş ve Çalışma Yaşamı
Nüfus
Refah ve Eşitsizlik
Sağlık
Şehir
Sivil Toplum ve Yönetim
Yaşam ve Kültür

Çalışma Şekline Göre Derneklerde Çalışan Kişi Sayısı (2010-2021)

Sayı

Kaynak: T.C. İçişleri BakanlığI, Sivil Toplumla İlişkiler Genel Müdürlüğü Sosyal Veri

AI Analiz

Yapay zeka ile veri analizi

Otomatik oluşturulmuş grafik yorumu
Genel Bakış:
Grafik, 2010-2021 yılları arasında derneklerde çalışan kişi sayısını çalışma şekline göre (tam zamanlı, yarım zamanlı ve proje zamanlı) göstermektedir. Bu veriler, derneklerin istihdam yapısındaki değişimleri ve zaman içindeki eğilimleri ortaya koymaktadır.

Öne Çıkan Bulgular:
En yüksek ve en düşük değerler:
• Tam Zamanlı çalışan sayısı en yüksek 41,471 kişi ile 2019 yılında, en düşük ise 20,904 kişi ile 2012 yılında gerçekleşmiştir.
• Yarım Zamanlı çalışan sayısı en yüksek 7,187 kişi ile 2011 yılında, en düşük ise 2,310 kişi ile 2012 yılında kaydedilmiştir.
• Proje Zamanlı çalışan sayısı en yüksek 57,100 kişi ile 2013 yılında, en düşük ise 7,547 kişi ile 2015 yılında olmuştur.

Dikkat çekici farklar:
• Tam Zamanlı çalışan sayısında 2012 ile 2019 arasında 20,567 kişilik bir artış gözlemlenmiştir.
• Yarım Zamanlı çalışan sayısında 2011 ile 2012 arasında 4,877 kişilik bir düşüş yaşanmıştır.
• Proje Zamanlı çalışan sayısında 2013 ile 2014 arasında 48,567 kişilik bir düşüş yaşanmış, ardından 2014-2019 arasında ise 29,802 kişilik bir artış gözlemlenmiştir.

Trendler:
• Tam Zamanlı çalışan sayısı genel olarak artış göstermiştir. 2010'dan 2021'e kadar sürekli bir yükseliş trendi izlenmiştir.
• Yarım Zamanlı çalışan sayısı ise dalgalı bir seyir izlemiştir; 2012'deki düşüşten sonra 2013-2021 yılları arasında artış göstermiştir.
• Proje Zamanlı çalışan sayısında ise 2013 yılında zirve yapıldıktan sonra belirgin bir düşüş yaşanmış, sonrasında 2019'da tekrar artış göstermiştir.

Değerlendirme:
Bu veriler, derneklerin istihdam yapısında önemli değişimlerin yaşandığını göstermektedir. Tam zamanlı çalışan sayısındaki artış, derneklerin daha kalıcı ve sürdürülebilir bir iş gücü oluşturma çabalarını yansıtabilir. Yarım zamanlı ve proje zamanlı çalışan sayısındaki dalgalanmalar ise, derneklerin projelere ve geçici iş gücüne olan bağımlılığının değiştiğini gösteriyor olabilir. Bu durum, derneklerin finansal kaynakları ve projelerin sürekliliği ile doğrudan ilişkilidir. Genel olarak, derneklerdeki istihdam yapısındaki bu değişimler, toplumsal ihtiyaçlara ve derneklerin stratejilerine bağlı olarak şekillenmektedir.